Dworek Lucy z Rancza – gdzie się znajduje i jak wygląda?

Dworek, w którym mieszkała serialowa Lucy Wilska, znajduje się we wsi Sokule w gminie Wiskitki, w powiecie żyrardowskim na Mazowszu. Ta XVIII-wieczna posiadłość jest dziś własnością prywatną i nie jest udostępniona do zwiedzania. Zapraszamy do lektury artykułu, w którym wyjaśniamy nie tylko dokładną lokalizację, ale też zawiłą historię tego wyjątkowego miejsca.

Gdzie leży prawdziwy dworek Lucy?

Wielbiciele serialu doskonale kojarzą fikcyjną wieś Wilkowyje. Serialowa rzeczywistość miesza się tu jednak z prawdziwą geografią w zaskakujący sposób. Znaczna część zdjęć plenerowych powstawała w Jeruzalu, miejscowości oddalonej o około 60 kilometrów od Warszawy. To właśnie tam znajduje się słynna ławeczka, sklep czy kościół, które stały się celami pielgrzymek fanów produkcji.

Poszukiwanie dworku głównej bohaterki w okolicach Jeruzala jest jednak błędem. Posiadłość, którą Lucy odziedziczyła po babci, leży od niego około 120–130 kilometrów dalej w kierunku zachodnim. Przenosimy się z powiatu mińskiego do żyrardowskiego, a konkretnie do wsi Sokule w gminie Wiskitki. Ta odległość geograficzna sprawia, że odwiedzenie obu kultowych miejscówek w trakcie jednej krótkiej wycieczki wymaga nieco więcej planowania.

Historia dworku na przestrzeni wieków

Budynek, który urzekł miliony widzów przed telewizorami, został wzniesiony w pierwszej połowie XVIII wieku. Przez dekady przechodził z rąk do rąk, stając się własnością znamienitych rodów szlacheckich. Od 1783 roku właścicielem posiadłości był wojewoda trocki Andrzej Ogiński. W kolejnym stuleciu dworek należał do rodzin Lubieńskich, a potem Sobańskich – postaci silnie związanych z historią Mazowsza.

Pod koniec lat dwudziestych XX wieku majątek przeszedł w ręce Józefa Gutkowskiego. Pozostawał on gospodarzem aż do wybuchu II wojny światowej. W tym mrocznym okresie mury dworku stały się schronieniem dla żołnierzy Armii Krajowej, co stanowi przejmujący rys w jego biografii. Po wojnie opiekę nad posiadłością sprawowała córka Gutowskiego. Dopiero w 1988 roku rodzina zdecydowała się na sprzedaż całego majątku prywatnemu nabywcy.

Jak przebiegały prace remontowe?

Nowy rozdział w dziejach dworku rozpoczął się od generalnego remontu. Właściciel przywrócił posiadłości dawny blask, usuwając nieestetyczne dobudówki, które szpeciły bryłę budynku. W miejscu zwykłego przedsionka pojawił się stylowy portyk. O jego charakterze decydują eleganckie kolumny w stylu toskańskim, które nadały elewacji szlachetnych proporcji.

Otoczenie również odzyskało historyczny charakter. Prowadząca do rezydencji aleja starych kasztanowców tworzy niepowtarzalny, romantyczny nastrój. Całość założenia bardzo przypomina literackie opisy dworów, które idealnie odzwierciedlają klimat „Rancza”.

Filmowa kariera poza „Ranczem”

Zabytkowa architektura i kameralny, szlachecki charakter sprawiły, że dworek w Sokulach wypatrzyli filmowcy na długo przed powstaniem serialu komediowego. Największą sławę przyniosła mu rola w ekranizacji „Nocy i dni” w reżyserii Jerzego Antczaka. To właśnie w tych wnętrzach i plenerach kręcono sceny przedstawiające dwór w Krępie, pierwszą wspólną siedzibę Barbary Niechcic i jej męża Bogumiła.

Majątek w Sokulach był filmowym Serbinowem, czyli domem państwa Niechciców w kultowej adaptacji prozy Marii Dąbrowskiej.

Na tym filmowa przygoda się nie skończyła. Przestrzeń dworku została wykorzystana także podczas zdjęć do komedii „Skołowani” w reżyserii Jana Macierewicza. Tym razem budynek wcielał się w dwór w Ożarowie. Można więc śmiało stwierdzić, że posiadłość ta jest jednym z najbardziej rozchwytywanych obiektów w polskiej kinematografii.

Architektoniczne detale i wrażenie wizualne

Sama bryła obiektu to przykład udanego mariażu różnych stylów. Specjaliści dostrzegają w niej połączenie elementów klasycystycznych z detalami nawiązującymi do stylu zakopiańskiego. Budynek jest parterowy, wzniesiony z cegły. Posiada użytkowe, mieszkalne poddasze, które w serialu rzadko było pokazywane, ale dodaje obiektowi proporcjonalności.

Zabiegi renowacyjne sprawiły, że dworek wygląda dziś znacznie okazalej niż w pierwszym sezonie produkcji. Jego ostateczny kształt architektoniczny doskonale współgra z otaczającą przyrodą i parkowym drzewostanem, tworząc harmonijną całość widokową.

Dlaczego nie można go zwiedzać?

W przeciwieństwie do otwartych dla turystów plenerów w Jeruzalu, dworek pozostaje niedostępny dla publiczności. Obiekt od wspomnianej transakcji pod koniec lat 80. XX wieku znajduje się w rękach prywatnych. Właściciele konsekwentnie strzegą swojej prywatności. Nie ma zatem możliwości legalnego wejścia na teren posesji ani tym bardziej zwiedzenia wnętrz, w których mieszkały postacie grane przez Ilonę Ostrowską i ekipę.

Mimo iż wstęp za bramę jest niemożliwy, samą bryłę budynku oraz malowniczą aleję kasztanową widać z daleka z drogi w Sokulach.

Osoby planujące objazdówkę śladami „Rancza” powinny potraktować wizytę w Sokulach jako krótki przystanek w dłuższej trasie. Należy respektować tablice informujące o terenie prywatnym i nie zakłócać spokoju mieszkańcom. Samo wyobrażenie o tym, jak wygląda życie za tymi historycznymi murami, potrafi już być sporą atrakcją dla wyobraźni fanów.

Alternatywne atrakcje turystyczne w okolicy

Wyprawa w okolice Żyrardowa i Wiskitek nie musi kończyć się wyłącznie na podziwianiu dworku z dystansu. Okolica oferuje inne interesujące aktywności. W pobliskich Wiskitkach znajduje się stary żydowski cmentarz. Dla miłośników techniki gratką będzie Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie, gdzie oprócz stałych ekspozycji starych lokomotyw można odbyć przejazd zabytkowym pociągiem retro.

Dodatkowo, dla spragnionych relaksu dostępne są termy w Mszczonowie. Aktywni turyści mogą też wybrać się na wycieczkę do pobliskiej Puszczy Kampinoskiej. Śladami filmowych produkcji można zatem stworzyć przekrojowy plan na intensywny weekend, łączący kulturę z rekreacją.

Co łączy historię dworku z fabułą serialu?

Życiorys posiadłości w Sokulach w pewnym stopniu rezonuje z fabułą „Rancza”, co jest ciekawym zbiegiem okoliczności. Serialowa bohaterka została postawiona przed wyzwaniem przywrócenia świetności zrujnowanemu domowi. Równolegle w rzeczywistości, pod koniec lat 80. XX wieku, nowy prywatny nabywca rozpoczął gigantyczny proces remontowy bliski katastrofie budowlanej.

Drugim elementem łączącym ekran z życiem jest wątek ukrywania prześladowanych. W fabule „Rancza” dziadek Lucy wybudował ziemiankę ukrywającą Żydów. W realnej historii, pod dachem majątku Gutkowskich schronienie przed hitlerowcami znajdowali żołnierze AK. Ten wątek konspiracyjny nadaje murom dodatkowej głębi emocjonalnej. Sympatyczny chaos remontowy oraz wojenna przeszłość scalają więc filmową iluzję z autentyczną historią Mazowsza.

Szczególna rola w wyobraźni widza

Budynek ten stał się dla widzów symbolem ciepła domowego ogniska i wolności, którą reprezentowała Lucy. Choć początkowo straszył sypiącym się tynkiem, po kapitalnym remoncie w serialu zamienił się w estetyczną perełkę. Mieszkał w nim nie tylko Kusy i córka Dorotka, ale też daleka krewna Kinga, co generowało wiele zabawnych sytuacji. Magia tego miejsca opiera się na jego zdolności do wtapiania się w różne filmowe epoki.

Dla pokolenia pamiętającego „Noce i dnie”, dworek w Sokulach to przede wszystkim nostalgiczny Serbinów, dom państwa Niechciców. Dla młodszej widowni jest to nieodłączny element krajobrazu fikcyjnych Wilkowyj. To właśnie ta podwójna tożsamość decyduje o fenomenie i sile przyciągania tej lokalizacji.